মমৰ শিখাত তোমাৰ ছবি

✍প্ৰণৱজ্যোতি বৰা

মমৰ শিখাৰ উজ্জলতা

তোমাৰ বুকুৰ উমাল পৰশৰ ভাৱনা সাৱতি

হেৰোৱাই পেলাইছো

নিজকে নিস্তব্ধতাৰ মাজত...

মমৰ শিখাতিও যাদুকৰী

তোমাৰ চুলিটাৰি হৈ

আউলী-বাউলী হৈছে মোৰ নিস্বাশৰ সৈতে;

মোৰ প্রেমৰ উচ্চাৰণত

হালি-জালি নাচিছে যাদুকৰি শিখা...

আন্ধাৰৰ ফাঁকে-ফাঁকে অহা

ফেঁচাজনীৰ নিউ-নিউ বোৰে

প্রাণ দিছে নিশাৰ নিস্তব্ধতাক

দুগোণে বাঢ়িছে মোৰ বুকুৰ ধপ্-ধপনি

সমান্তৰালকৈ হৃদয়ৰ বিহফোঁহা...

জীবন্ত হৈ উঠিছা তুমি

শিখাটিৰ বক্ষত,

কল্পনাৰ সাগৰত ঢৌ তুলি আহিছা,

যাচিব খুজিছা পুণৰ হেৰোৱাবোৰ,

মোৰ ভাবনাৰ ৰে’লগাড়ীত কয়লা ঢালিছা

ঝক্-ঝক্ শব্দেৰে ধাৱমান হৈছে

অতীতৰ পিনে...

মমৰ শিখাটিত স্মৃতিৰ মাজতে ফুটি উঠিছা তুমি,

মোৰ উঁঠদুটিৰ বাস্তবতাত জুই লাগিছে,

চুমা দিলে জলি শেষ হ’ব সকলো...