এৰাল লগোৱা মোৰ হৃদয়খন

✍প্ৰণৱজ্যোতি বৰা

হৃদয়খন এৰাল দি থৈছো,

তোমাৰ মৰম নদীৰ ঘাটলে গৈ

তৃষ্ণা পূৰাব নোৱাৰাকৈ।

এডাল দীঘল পঘা,

নিষ্ঠুৰতাৰ পঘা,

সঁচাকৈ বৰ কষ্ট দিছো

নিজৰেই হৃদয়খনক।

এৰাল চিঙিও যাব খোজে কেতিয়াবা,

তেতিয়া আকৌ সোধাই দিওঁ

যন্ত্রণাৰ খুঁটিটোত

কেইটামান কুঠাৰৰ কোব,

আহ্, কি আর্তনাদ!

কঁপাই তোলে

মোৰ কলিজাৰ ঘাহঁনি ডৰা।

তুমি যদি নক’লাহেঁতেন,

“মোৰ হৃদয়খনে তৃষ্ণাপূৰালে

প্রদূষিত হয়

তোমাৰ মৰম নদীৰ

নির্মল বোৱতী পানী”

খুলি দিলোহেঁতেন

আপদীয়া এৰালডাল;

থাকক এতিয়া,

স্থিৰতা হেৰোৱালে

পঘাৰ চিপ লাগি মৰিব।